اوسیمرتینیب (تاباران)

اشکال دارویی

قرص خوراکی (40، 80 میلی گرم)

دسته دارویی

مهارکننده تیروزین کیناز، مهارکننده نسل سوم فاکتور رشد اندوتلیال EGFR

نحوه مصرف

یک بار در روز، می‌توان همراه یا با فاصله از غذا مصرف گردد. در صورت مشکل در بلع قرص، می‌توان قرص را در 60 میلی‌لیتر آب حل کرد و بلافاصله مصرف کرد.

موارد مصرف

  • به عنوان درمان خط اول (تک درمانی یا ترکیبی با شیمی درمانی) و درمان کمکی سرطان ریه از نوع سلول غیر کوچک (NSCLC) با جهش‌های EGFR یا حذف اگزون 19 یا موتاسیون L858R در اگزون 21
  • سرطان ریه از نوع سلول غیر کوچک (NSCLC) از نوع آدنوکارسینوما، با جهش EGFR و متاستاز به لپتومننژ (Leptomeningeal Metastases)

مزایای رقابتی

اوسیمرتینیب، در بیماران با جهش‌های مقاوم به درمان‌های قبلی مانند ارلوتینیب و جفیتینیب مؤثر است و به دلیل توانایی مهار جهش‌های EGFR مانند T790M، حذف اگزون 19 و L858R و همچنین عبور از سد خونی-مغزی، نقش مهمی در درمان متاستازهای مغزی و کنترل سرطان ریه از نوع سلول غیر کوچک (NSCLC) در مراحل پیشرفته ایفا می‌کند.

این دارو به عنوان انتخاب خط اول درمان در بیماران مبتلا به جهش‌های EGFR شناخته شده است و با اثربخشی بالا و پروفایل ایمنی بهتر نسبت به نسل‌های قبلی، نتایج طولانی مدتی را ارائه می‌دهد. اوسیمرتینیب هم به صورت تک دارویی و هم در ترکیب با شیمی‌درمانی‌هایی مانند پمترکسد و داروهای مبتنی بر پلاتین در درمان سرطان ریه مؤثر بوده و در کنترل مقاومت دارویی نقش دارد، به‌طوری که به عنوان استاندارد طلایی درمان سرطان ریه شناخته می‌شود.